Ο Terry Gilliam ολοκληρώνει τη δυστοπική του τριλογία με το ZERO THEOREM [trailer]

Gilliam's THE ZERO THEOREM (2013)

Υπαρξιακές αναζητήσεις στο σουρεάλ scifi με τον Christoph Waltz

Το (χαμηλής ποιότητας) trailer της τελευταίας ταινίας του εκκεντρικού οραματιστή Terry Gilliam που εθεάθη για λίγο το καλοκαίρι πριν εξαφανιστεί από το διαδίκτυο, έκανε και πάλι την εμφάνισή του σε μια κίνηση για να δημιουργήσει λίγο περισσότερο θόρυβο, μιας και το The Zero Theorem (Το Θεώρημα Μηδέν) δείχνει να αντιμετωπίζει δυσκολίες στο να κινηθεί ευρέως στη διεθνή αγορά.

Η συμπαραγωγή Αγγλίας-Γαλλίας-Ρουμανίας έκανε την πρεμιέρα της στο φεστιβάλ της Βενετίας όπου έλαβε ειδική μνεία και ήταν υποψήφια για το Χρυσό Λέοντα. Από τότε έχει προβληθεί σε διάφορα φεστιβάλ, με την κινηματογραφική της πρεμιέρα να προγραμματίζεται για το Μάρτιο στην Αγγλία, αλλά είναι ακόμα άγνωστο αν θα πάρει διανομή για την Αμερική και άλλες περιοχές, ειδικά μη-ευρωπαϊκές, καθώς οι ταινίες του Gilliam δεν ήταν ποτέ ιδιαίτερα κερδοφόρες, πόσο μάλλον όταν δείχνουν τόσο ιδιαίτερες όσο αυτή.

Στο τελευταίο κεφάλαιο της δυστοπικής σατιρικής του τριλογίας, μετά το Brazil και τους 12 Πιθήκους – όπως λέει ο σκηνοθέτης, συναντάμε τον Qohen Leth, μία απομονωμένη φιγούρα και ιδιοφυΐα της πληροφορικής, που ζει σε έναν εταιριοκρατούμενο κόσμο του μέλλοντος, περιμένοντας ένα τηλεφώνημα που θα αλλάξει τη ζωή του. Εργάζεται πάνω στο Zero Theorem, μία μαθηματική φόρμουλα που θα κρίνει αν η ζωή έχει νόημα – και ποιο είναι αυτό – και… παρενοχλείται συστηματικά από τη σαγηνευτική Bainsley και τον Bob, τον γιο της Διοίκησης.

Gilliam's THE ZERO THEOREM (2013)

Όταν έκανα το Brazil το 1984, προσπαθούσα να ζωγραφίσω την εικόνα του κόσμου που ζούσαμε τότε. Το The Zero Theorem είναι η ματιά του κόσμου που ζούμε σήμερα. Το σενάριο του Pat Rushin μου κίνησε την περιέργεια με τις σχετικές ερωτήσεις που ανέκυψαν από το αστείο, συγκινητικό και φιλοσοφικό παραμύθι του. Τι δίνει νόημα στις ζωές μας, τι μας φέρνει ευτυχία; Μπορούμε να βρούμε απομόνωση σε έναν ολοένα πιο συνδεδεμένο, συστελλόμενο κόσμο; Είναι ο κόσμος υπό έλεγχο ή απλά χαοτικός;

Προσπαθήσαμε να κάνουμε μία ταινία που είναι ειλικρινής, όμορφη, έξυπνη και εκπληκτική. Μία απλή ταινία για ένα σύνθετο μοντέρνο άνθρωπο που περιμένει ένα τηλεφώνημα να δώσει νόημα στη ζωή του. Για τις σχέσεις χωρίς διαφυγή και τον πόθο για αγάπη, γεμάτη με δελεαστικούς χαρακτήρες, και δόσεις σοφού και πνευματώδους διαλόγου. Να προκαλέσουμε ερωτήσεις χωρίς να δίνουμε εύκολες απαντήσεις. Ελπίζουμε ότι θα είναι μια ταινία πολύ διαφορετική από αυτές που έχετε δει τελευταία. Χωρίς zombies, χωρίς μασκοφόρους σταυροφόρους, εξωγήινους και γιγαντιαίες εκρήξεις. Καλά, μπορεί και να μη λέω την αλήθεια για το τελευταίο.

Χωρίς να έχω δουλέψει με τόσο μικρό budget εδώ και δεκαετίες, αναγκάστηκα να δουλέψω γρήγορα και ενστικτωδώς, με μοναδική πίεση την έλλειψη χρόνου και χρημάτων. Βασιστήκαμε σε αυτή την ελευθερία που μας ανάγκαζε να κάνουμε εξωφρενικά δημιουργικά άλματα. Το αποτέλεσμα εξέπληξε ακόμα και μένα. Είμαι περήφανος που συμμετείχα στο The Zero Theorem.

Gilliam's THE ZERO THEOREM (2013)

Αν και οι απαντήσεις από τα φιλοσοφικά ερωτήματα που μπορεί να προκύπτουν με το Zero Theorem είναι ανοικτές σε προσωπικές ερμηνείες, όπως λέει ο Gilliam, παρόλ’ αυτά θίγει συγκεκριμένα ζητήματα που αφορούν την απομόνωση που αναζητάμε και τη μυστικότητα που δικαιούμαστε.

Σε αυτόν τον υπερ-συνδεδεμένο κόσμο, πού είναι το δωμάτιο της απόδρασης, όταν θέλεις να αυτοπροσδιοριστείς μόνος, αλλά όχι μοναχικός; Έχω εμμονή με αυτό. Νομίζω ότι όταν είσαι μόνος πραγματικά καταλαβαίνεις ποιος είσαι. […] Δεν έχουμε μυστικότητα – μας έχει αφαιρεθεί. Δεν υπάρχει. Για την ακρίβεια φαίνεται ότι την παραδώσαμε εμείς για να ικανοποιήσουμε την επιθυμία της διασύνδεσης. Η NSA συλλέγει πια όλο αυτό το θόρυβο. Πώς τιθασεύεις την παλίρροια; Μάλλον δεν μπορείς, πρέπει να βρεις το δικό σου τρόπο να ζεις με αυτό.

Αλλά και για τη μαθηματική προσέγγιση νοημάτων της ζωής και των πραγμάτων που μας περιβάλλουν:

Οι αλγόριθμοι κυριαρχούν στον κόσμο μας τώρα. Όλοι έχουν τέτοια πίστη στο ότι θα βρουν την ιδανική εξίσωση που θα τους κάνει πλούσιους. Όλο το τραπεζικό σύστημα βασίζεται σε αλγόριθμους. Και κοίτα τι έγινε την τελευταία φορά! Δεν αποδέχομαι την ιδέα ότι μπορείς να μετρήσεις και να ποσοτικοποιήσεις τη ζωή.

Gilliam's THE ZERO THEOREM (2013)

Ήταν καιρός αυτός ο τόσο ιδιαίτερος δημιουργός να επιστρέψει στο scifi, και πράγματι οπτικά το The Zero Theorem φέρνει στο νου το Brazil όσο καμία άλλη ταινία του, με το –θεωρητικό- cyberpunk και καφκακικό στοιχείο να λούζεται και να υπερκαλύπτεται από μια σατιρική διάθεση και έντονα χρώματα που του δίνουν περισσότερο αίσθηση από σουρεάλ παραμύθι. Μάλιστα ο Gilliam επέμεινε-επέβαλλε στον σχεδιαστή της παραγωγής, David Warren, να χρησιμοποιήσει σαν έμπνευση τον σουρεαλιστή ζωγράφο Neo Rauch. Όπως εξηγεί ο Warren, που έχει δουλέψει στην καλλιτεχνική διεύθυνση του Sunshine, του Sweeney Todd και του Snow White & The Huntsman:

Αυτή τη στιγμή επικρατεί η κομψή, όμορφα σχεδιασμένη, υπερφουτουριστική επιστημονική φαντασία. Είναι μονοχρωματική, γραμμική, με ατσάλι και γυαλί. Κι όμως ο Terry ήταν ενάντια σε αυτή. Ήθελε ένα μέλλον εφευρετικό σε χρώμα. Κάποιος περιέγραψε την οπτική σαν Δυστοπία Τσιχλόφουσκας, επειδή η ταινία περιέχει ροζ, πορτοκαλί και καραμελένια χρώματα. Ο Qohen ο ίδιος είναι το μόνο γκρίζο πράγμα σε όλη την πόλη, κι έτσι ξεχωρίζει σαν σιλουέτα.

Ο Pat Rushin βάσισε το σενάριό του στο διήγημα “Call” που είχε γράψει το 1999, επηρεασμένο από τον Εκκλησιαστή της Εβραϊκής Βίβλου, της ‘αυτοβιογραφίας’ του Koheleth του δασκάλου, που περιέχει αντιφατικά μηνύματα αναφορικά με τις υπαρξιακές αναζητήσεις του ανθρώπου. Ο Rushin ολοκλήρωσε το σενάριο ενώ δίδασκε δημιουργική γραφή στο πανεπιστήμιο της κεντρικής Florida, και το υπέβαλλε στο Project Greenlight, ένα τηλεοπτικό σόου παραγωγής των Matt Damon και Ben Affleck, όπου μπήκε στο top-250 και τράβηξε την προσοχή του παραγωγού Dean Zanuck (Road to Perdition, Get Low) που του είπε χαρακτηριστικά ότι είναι ό,τι πιο αυθεντικό έχει διαβάσει, αλλά ότι τώρα πρέπει να το αλλάξει για τις ανάγκες της ταινίας.

Gilliam's THE ZERO THEOREM (2013)

Ο Zanuck με τη σειρά του έπεισε τον Terry Gilliam να το αναλάβει, όμως παρά τον αρχικό ενθουσιασμό του σκηνοθέτη, αναγκάστηκε να το παρατήσει το 2009 για να αφοσιωθεί στην ολοκλήρωση του The Imaginarium of Dr.Parnassus και στο project του Δον Κιχώτη, ένα project που δεν κατάφερε ποτέ να ολοκληρώσει. Ο Gilliam αφοσιώθηκε και πάλι στο The Zero Theorem το 2012, με τα γυρίσματα να ολοκληρώνονται στο τέλος του έτους στο Βουκουρέστι και το post-production μόλις τον Αύγουστο του 2013. Το χαμηλό κόστος μάλιστα της Ρουμανίας του επέτρεψε να δουλέψει με ένα προϋπολογισμό της τάξεως των 13,5 εκ. δολαρίων, περίπου το μισό ποσό από αυτό που αρχικά είχε υπολογιστεί ότι θα χρειαζόταν για την ολοκλήρωσή της.

Gilliam's THE ZERO THEOREM (2013)Αν η παραγωγή ξεκινούσε το 2009, ο Gilliam θα είχε στη διάθεσή του τους Billy Bob Thornton, Jessica Biel και Al Pacino στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, όμως τέσσερα χρόνια αργότερα ήρθαν άλλα μεγάλα ονόματα να τους αντικαταστήσουν. Ο άνθρωπός μας είναι ο Christoph Waltz (Django Unchained, Inglourious Basterds) στο ρόλο του κεντρικού χαρακτήρα Qohen, ενώ στο πλάι του βρίσκεται η Γαλλίδα Melanie Thierry (Babylon A.D., Chrysalis) ως η γοητευτική Bainsley και ο μικρός Lucas Hedges (Moonrise Kingdom, Arthur Newman) ως ο γιος της Διεύθυνσης, Bob. Το εξαιρετικό καστ συμπληρώνουν οι Βρετανοί David Thewlis (Kingdom of Heaven, The Omen, Harry Potter), Ben Whishaw (Perfume, Cloud Atlas, Skyfall) και Tilda Swinton (Michael Clayton, Τα Χρονικά της Νάρνια, Vanilla Sky), με τον… Matt Damon να κάνει cameo στο ρόλο της Διεύθυνσης.

Μαζί με τον Zanuch στην παραγωγή βρίσκεται και ο Nicolas Chartier του The Hurt Locker και Killer Joe, ενώ τον σκηνογράφο David Warren θα βοηθήσει στην καλλιτεχνική διεύθυνση ο Adrian Curulea (Ghost Rider 2, Bunraku). Τη φωτογραφία αναλαμβάνει ο γνώριμος του Gilliam από τα Tideland και Dr.Parnassus, Nicola Pecorini, το μοντάζ ο Mick Audsley (12 Πίθηκοι, High Fidelity, Prince of Persia) και τη μουσική ο πέντε φορές υποψήφιος για Όσκαρ George Fenton (Γκάντι, The Fisher King, Επικίνδυνες Σχέσεις).

Μέχρι να το δούμε κι εμείς, μπορούμε μόνο να ελπίζουμε το αποτέλεσμα να ανταποκρίνεται στο όραμα του Gilliam και να είναι αντάξιο να πάρει μια θέση δίπλα στους 12 Πιθήκους και το κλασικό Brazil.

Ακολουθεί και η χιουμοριστική εισαγωγή του Terry Gilliam προς το κοινό της περσινής Comic Con όπου προβλήθηκε υλικό από την ταινία.

as published @ ireporterworld.com
Advertisements

Share A Thought

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s