THE BROKEN CIRCLE BREAKDOWN (ΡΑΓΙΣΜΕΝΑ ΟΝΕΙΡΑ)

του Felix Van Groeningen (2012)
Drama | Romance
Belgium Netherlands

 

Van Groeningen's THE BROKEN CIRCLE BREAKDOWN (2012)Οι Κάτω Χώρες δεν ήταν ποτέ ιδιαιτέρως φημισμένες για τον κινηματογράφο τους. Τα «Ραγισμένα Όνειρα» όμως, μια συμπαραγωγή Βελγίου και Ολλανδίας και η επίσημη υποβολή του Βελγίου στα Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας, έχουν κάνει ένα νικητήριο πέρασμα από το φεστιβάλ του Βερολίνου και της Τριμπέκα πριν έρθουν από τα μέρη μας, και μπορώ να καταλάβω το γιατί.

Ο Didier, καουμπόι, μουσικός και τραγουδιστής της bluegrass, ερωτεύεται παράφορα μια τατουατζού, την Elise. Ξεκινούν μια ευτυχισμένη ζωή μαζί όταν ο κύκλος της ευτυχίας τους ραγίζει από την ασθένεια που χτυπάει την κόρη τους και τώρα καλούνται να ανταπεξέλθουν σε ό,τι απειλεί τη σχέση και τα όνειρά τους.

Ο Felix Van Groeningen (The Misfortunates) μεταφέρει στην οθόνη το θεατρικό του Johan Heldenbergh και της Mieke Dobbels, με τον ίδιο τον Heldenbergh στον πρωταγωνιστικό ρόλο και την εξαιρετική Veerle Baetens στο πλάι του που κάνει και το παραμικρό close-up να αξίζει. Το αισθηματικό αυτό δράμα κουβαλάει κυριολεκτικά αυτό το δίδυμο -που αν το ‘χες στη σίγαση θα νόμιζες ότι βλέπεις τον Josh Brolin με μια νεαρότερη ξανθιά Linda Fiorentino- και ενώ εξετάζει την αντιμετώπιση ενός χαμού ή μιας διαπροσωπικής τραγωδίας, στην ουσία αποδρά με γεύση την έλλειψη αυτής.

Van Groeningen's THE BROKEN CIRCLE BREAKDOWN (2012)

Ένα τέτοιο δράμα δεν είναι στο στυλ του, μας λέει ο Van Groeningen, αλλά το θεατρικό είχε τόσο έντονη την αίσθηση της κόντρας προσωπικών αντιλήψεων που ήθελε να το δικαιώσει και εδώ επιλέγει τη μη γραμμική, αλλά συναισθηματική, αφήγηση για να το αναπτύξει. Μπορεί αρχικά να μας δίνεται η εντύπωση του ‘παρόντος’ χρόνου, διακοπτόμενου από φλασμπάκ του πώς ξεκίνησε η σχέση, αλλά σύντομα αυτή καταρρίπτεται, γιατί το μοντάζ πηδάει την ταινία σε διάφορες χρονικές στιγμές, αφήνοντας τις πιο σημαντικές για το τελευταίο του κομμάτι – αν και ομολογώ ότι πολλές φορές μπερδεύει, γιατί μέσα στα επτά περίπου χρόνια που μας ταξιδεύει, οι ηθοποιοί φαίνονται ηλικιακά ίδιοι κι απαράλλαχτοι.

Ό,τι ενώνει το ζευγάρι, ή ό,τι το χωρίζει, ξετυλίγεται πολύ αργά καθώς προσπαθούν οι ίδιοι να αντιμετωπίσουν τον καρκίνο που χτυπάει το κοριτσάκι τους – εξαιρετική η ερμηνεία της μικρής Nell Cattrysse – σε ένα χιλιοπαιγμένο ευρωπαϊκό concept, όμως περνάει σε άλλο επίπεδο όταν η επικείμενη τραγωδία έρχεται πολύ νωρίτερα απ’ ότι αναμενόταν, αφήνοντας τους δύο χαρακτήρες απελευθερωμένους πια να δείξουν τον πραγματικό τους εαυτό.

Van Groeningen's THE BROKEN CIRCLE BREAKDOWN (2012)

Ο χαμηλών τόνων, αλλά πιο συναισθηματικά εκφραστικός, Didier βλέπει όλα να αλλάζουν γύρω του χωρίς να μπορεί να κάνει κάτι, από τον ερχομό της κόρης του και την απρόσμενη αλλαγή της ζωής του, τη μετακόμιση από το τροχόσπιτο σε σπίτι, ως το χαμό της, αλλά παραμένει πιστός. Βλέπετε όμως ο ρεαλισμός του και η αδυναμία του να πιστέψει σε κάτι πνευματικά ανώτερο δεν μπορεί να παρέχει αισιοδοξία κι ελπίδα στη σχέση του. Η φαινομενικά δυναμικότερη Elise είναι αυτή που χρειάζεται τη στήριξη τώρα, αυτή που δεν μπορεί να αποδεχθεί κάτι λιγότερο από το ‘τέλειο’ που ενδεχομένως πίστευε ότι είχε. Και λέω ενδεχομένως, γιατί κατά βάση ο χαρακτήρας της είναι ένα αίνιγμα, όπως λέει κι ο σκηνοθέτης, και θελημένα ή όχι, τα Ραγισμένα Όνειρα γέρνουν προς τη σκοπιά του Didier, κάνοντας την Elise σύμβολο της χωρίς σταματημό αυτοκαταστροφής, και τον καουμπόι μας ένα καλοπροαίρετο μεν αλλά ανήμπορο πιόνι, χωρίς φιλοδοξίες και απαντήσεις.

Όσο και να θέλουμε να φάμε τα νύχια μας και να ταρακουνήσουμε την εξέλιξη, το σκηνικό είναι μοιραία χτισμένο και η κατάληξη προκαθορισμένη. Οι ιδεολογικές κόντρες είναι απλά η σάλτσα. Αυτό που τους χωρίζει εξετάζεται επιφανειακά μπροστά σε κυρίως μονολόγους-μικρά ξεσπάσματα του Didier για τη θρησκεία που εμπλέκεται στη γέννηση και στο θάνατο, που φρενάρει μια επιστήμη που θα μπορούσε να είχε σώσει την κόρη του, για την αδυναμία του να μεταφέρει στην κόρη ή τη γυναίκα του τα πιστεύω του, γιατί ξέρει κι ο ίδιος πόσο μηδενιστικά είναι. Κι ακόμα κι αν συμπάσχω ή συμφωνώ με αυτά, βγαίνουν μονάχα προς τα έξω σε αυτές τις στιγμές κρίσης και προσωπικής αβεβαιότητας, στις στιγμές που αντιλαμβάνεται κι ο ίδιος την απομάκρυνση της Elise. Κι ο αντίλογος; Σχεδόν ανύπαρκτος, εκτός αν πρόκειται να στρέψουν ο ένας τα βέλη στον άλλο για το ποιος έφταιξε σε έναν παιδαριώδη τσακωμό για τη σωστή διατροφή, το ποτό και το τσιγάρο, γιατί αν μέσα σε όλα αυτά ήθελε πράγματι να περαστεί κάποιο συντηρητικό πρότυπο, τότε έφυγα και μη με είδατε.

Van Groeningen's THE BROKEN CIRCLE BREAKDOWN (2012)

Η Elise υποτίθεται αντιπροσωπεύει το μυστήριο κομμάτι της σχέσης, το πιο πνευματικό, αλλά ποτέ δεν βλέπουμε ακριβώς τι είναι αυτό. Κι αυτό που τους χωρίζει δεν μπορώ να το αντιληφθώ στην πλήρη έκτασή του, γιατί δεν ξέρουμε τι τους ενώνει εξαρχής, πέρα από τον ερωτισμό που βγάζουν και οι δύο στην οθόνη με την κατά τ’ άλλα αψεγάδιαστη έως συγκλονιστική ερμηνεία τους, και την αγάπη τους για τη μουσική, τι είναι όμως αυτό που κρατάει τον ένα δίπλα στον άλλο όλα αυτά τα χρόνια; Όταν παρασυρόμενος από την τροπή της πλοκής παίρνω κι εγώ το μέρος του Didier στη μάταιη προσπάθειά του να κολλήσει το γυαλί, ταυτόχρονα δεν μπορώ παρά να αναρωτηθώ τι κρατάει την Elise κοντά του, τι είναι αυτό που εκείνος της έδωσε να πιαστεί, όταν κι ο ίδιος εξορκίζει την απογοήτευσή του από τον κόσμο μονάχα μέσα από τη μουσική του όπου ξαναγίνεται πάλι παιδί.

Μιλώντας για μουσική, θα είμαι άδικος αν δεν ξεχωρίσω τη μεγάλη συμβολή που η ‘πιο αγνή, η καθαρά έγχορδη, μορφή της country’, η bluegrass έχει στην ταινία. Πολλές φορές λειτουργεί σαν αφηγηματικό εργαλείο, λέγοντας καλύτερα αυτό που δεν μπορούν να πουν οι χαρακτήρες της, άλλες σαν συναισθηματικό υποβοήθημα κι άλλες σαν φωλιά και κρυψώνα από τις αναμενόμενες αντιδράσεις μπροστά στις χαρές και τραγωδίες. Είναι όλα αυτά που παρέσυραν την Elise να εισχωρήσει στη μπάντα του Didier με περίσσιο θάρρος, και να τον κάνει τον Bill Monroe της, που δε διστάζει και να τον επισκιάσει στη σκηνή – η Baetens άλλωστε εκτός των ερμηνευτικών της ταλέντων είναι και τραγουδίστρια. Αν μη τι άλλο, η μουσική και η έξυπνη χρήση της, χωρίς ποτέ να κουράζει, είναι και αυτή που αναδεικνύει το Broken Circle από ένα τυπικό δράμα, και αυτή που φέρνει γλυκόπικρα χαμόγελα στις πιο τραγικές σκηνές της ταινίας, με αποκορύφωμα την τελευταία.

Van Groeningen's THE BROKEN CIRCLE BREAKDOWN (2012)

Το μπάντζο, το μαντολίνο, οι λιτές μα τόσο συναισθηματικά φορτισμένες σκηνές της μπάντας εν δράσει, οι ματιές, οι εκφράσεις, οι δυνατές ερμηνείες του ζευγαριού στις πιο σιωπηλές τους στιγμές δίνουν χρώμα στο στιβαρό, ξερό δράμα του Van Groeningen, αλλά η μοίρα των χαρακτήρων του μπορεί και να είναι αυτή που τους αξίζει, ανήμπορη να συγκρουστεί με τα αιώνια ‘γιατί’ και να στιγματίσει δικαιολογημένα την αγάπη τους πάνω στο κορμί τους.

Rating: 5,4/10

 

ToThe Broken Circle Breakdown” (Ραγισμένα Όνειρα) του Felix Van Groeningen προβάλλεται από 28 Νοεμβρίου στους κινηματογράφους.

as published @ ireporterworld.com
Advertisements

One thought on “THE BROKEN CIRCLE BREAKDOWN (ΡΑΓΙΣΜΕΝΑ ΟΝΕΙΡΑ)

  1. Pingback: Αυτή την εβδομάδα στους κινηματογράφους (20/10/16) | Punk's Repository

Share A Thought

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s