Editorial Cultus Imperialis

Το βλόγκινγκ (ή κινγκ οφ δε βλογκς – μακρινοί ξάδερφοι των γκρέμλινς και των κρίττερς και ορκισμένοι οχτροί των Κενοβιτών) ήταν κάποτε ένα χρυσό εργαλείο, όπως ήταν και το γιώτα χι. Είναι το ιδιωτικό μεταφορικό μέσο σκέψεων σε μια διαδικτυακή λεωφόρο όπου κάποτε χρησιμοποιούσαμε κατά κόρον λεωφορεία και μέσα μαζικής μεταφοράς. Αλλά όπως κάθε ατομικό, ιδιωτικό εργαλείο, όταν υπερκορεστεί, τότε η προσωπική διευκόλυνση που προσφέρει έρχεται σε πλήρη αντιπαράθεση με την κοινωνική ευημερία, την ίδια την ουσία της κοινωνίας που έφτιαξε δρόμους και ιντερνέτια για να ενώνει ανθρώπους, και αντ’ αυτού οδηγεί σε διάσπαση, αποκοινωνικοποίηση και αποδόμηση. Όπου blogging βέβαια μπορεί να είναι και μια απλή status change σε κάποιο (anti)social network – η ίδια λογική κυριαρχεί (μόνο ακόμα πιο… βαρεμένη). Είναι η εικονική, παραπλανητική παροχή “ελευθερίας” που επισφραγίζει την παρακμή της φύσεως του Συστήματος. Αλλά θα έχουμε καιρό να σχολιάσουμε πώς το βλόγκινγκ έριξε το κομμουνιστικό καθεστώς και όλα τα σχετικά σε αυτές τις σελίδες του editorial.

Continue reading